خاطرات عستاد

پشت صحنه ها، افکار، خاطره ها، یاد ها--- کمی بی پرده

خاطرات عستاد

پشت صحنه ها، افکار، خاطره ها، یاد ها--- کمی بی پرده

یک تجربه ی افتضاح-(صرفا جهت ضبط خاطره است)

جمعه, ۱۲ مهر ۱۳۹۲، ۱۲:۱۰ ب.ظ

(ار متن زیر بخش هایی به دلایلی سانسور شده است!)
... نشان دادند، اگر در مقابل قومی که بویی از تواضع و خشوع مقابل بزرگتر و معلم نبرده اند، تواضع و نرمی کنی، پاسخت را با پاره کردن گوشت بدنت و تکه تکه کردنت می دهند...مانند گرگ بیابان که نرمی سرش نمی شود و وحشی است و درّنده.
مثالش آن غافلی است که بنده از سر رفاقت و معلمی( ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ) و به قصد یک تشر تند و تیز، به او گفتم "خاک بر سرت" و او چه کرد؟ ایمیل فرستاد که از بنده عذرخواهی کن! با یک عالمه مقدمه و موخره و یک عالم ادب، که ادبی که در آن تواضع و اضطراب نباشد، مانند سیبی است که بدون دانه است و عقیم. مثل درخت گردویی است سترون که فقط به درد صندلی شدن می خورد.
این فرد کسی بود که ______________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________مگر عده ی معدودی از آنها.
متن ایمیل او هم در ادامه ی مطلب است...خودتان را بگذارید جای من معلم و قضاوت کنید:

با سلام جناب آقای اسفندیاری.
با تمام احترامی که برای شما قائل هستم ولی معنی عبارت "خاک بر سرت" رو که توی شبکه اجتماعی گوگل پلاس برایم نوشته اید متوجه نمی شوم.
امیدوارم این طور نباشد ولی اگر خداینکرده قصد توهین داشته اید باید به خدمتتان عرض کنم که اینجانب یک فرد حقیقی و در نتیجه قابل احترام هستم.و با توجه که جناب عالی هم اکنون دبیر اینجانب نیستید دلیلی مبنی بر بی احترامی شما نسبت به من چه از نظر شوخی و چه از نظر جدی نمی بینم.
لذا از شما در خواست دارم به دلایلی که در بالا خدمتتان عرض کردم و در صورت صحیح بودن این مطلب که شما قصد توهید داشتید یا خیر سریعا مراتب عذر خواهی خود را به این جانب ارسال نمایید.
با کمال احترام
_____
این است __________________، مگر آنکه خودشان طور دیگری ثابت کنند.

  • عستاد اسفندیاری